Real Estate News

Check out market updates

Ένας παραμυθένιος κόσμος

Mια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένας κύριος με το όνομα Άνθος Μυριάνθους ο οποίος πίστευε πως ο,τι περνά από τη φαντασία toυ ανθρώπου μπορεί να γίνει αληθινό. και βάλθηκε να το αποδείξει. Αντί να γράψει το παραμύθι που σκέφτηκε, θέλησε να το κτίσει. Και μας καλεί να γίνουμε οι πρωταγωνιστές. στο Εuphoria Αrt Land στον πύργο της Λεμεσού. Φωτό: Χρίστος Παπαντωνίου

Ο Άνθος Μυριάνθους λατρεύει την τέχνη, τη φύση, τα ταξίδια. Όλα αυτά τα συνδύασε στο έργο που έφτιαξε έξω από τον Πύργο Λεμεσού. Προορισμός του να καταστεί ένα καλλιτεχνικό καταφύγιο. Η τέχνη όμως, δεν μπορεί να είναι ξεκομμένη από τον κόσμο. Και παράλληλα, το έργο πρέπει να χρηματοδοτείται ώστε να καταφέρνει να συντηρείται. Έτσι, άνοιξε για τον κόσμο, για όσους θέλουν να ζήσουν για λίγο σαν ήρωες σε σελίδες παραμυθιού. Σε ένα καταπράσινο περιβάλλον, με τεχνητές λίμνες και φυσικούς βράχους, τρία σπιτάκια έρχονται να δημιουργήσουν ένα ονειρικό σκηνικό, όλο χρώμα, οργανικές φόρμες και γενικά στοιχεία από τη φύση. Στην πρώτη ανάγνωση μπορεί κάποιος να πει ότι παραπέμπει στη δουλειά του Ισπανού αρχιτέκτονα Γκαουντί. Δεν είναι όμως ο μόνος επηρεασμός. Ο δημιουργός του, κουβαλά μέσα του εικόνες από χώρες που έχει επισκεφτεί: Αιθιοπία, Μεξικό, Κολομβία, Μαρόκο, Ινδία… Φτάνοντας στα ενδότερα αυτών των χωρών, ο Άνθος Μυριάνθους είδε και κατέγραψε τον αυθεντικό τρόπο ζωής των γηγενών πληθυσμών. Εικόνες που αποτύπωσε τόσο σε φωτογραφίες που κατά καιρούς έδειξε σε εκθέσεις και εκδόσεις, όσο και μέσα του, ανασύροντάς τις για τη δημιουργία του Euphoria Art Land.

Το ένα σπιτάκι, το Earth house, όπως το ονομάζει έχει επιρροές από την Αφρική. Φυσικά υλικά σε ακατέργαστη μορφή και χειροποίητες διακοσμητικές λεπτομέρειες δημιουργούν ένα εξωτικό περιβάλλον. Ξύλο χωρίς ιδιαίτερη επεξεργασία, φυσικές πέτρες του ποταμού, κεραμικά στοιχεία της Αιθιοπίας, καλλιτεχνικές φωτογραφίες, σκαλιστά μοτίβα στις πόρτες και υφαντά σμίγουν σε μια έκρηξη χρωμάτων. Ο χώρος διαθέτει καθιστικό, κουζίνα, αποχωρητήριο και ντους στο ισόγειο, ενώ το μεσοπάτωμα είναι διαμορφωμένο για να λειτουργεί ως υπνοδωμάτιο.  Ένα μπαλκόνι, ανοίγεται στο όμορφο φυσικό τοπίο.

Το Color house μας ταξιδεύει στη Λατινική Αμερική. Λεπτομέρειες από το Μεξικό και την Κολομβία, δίνουν στο πολύχρωμο σπιτάκι μια ξεχωριστή ταυτότητα. Αυτό που το κάνει ιδιαίτερο είναι τα ανοίγματα που δημιουργούνται ανάμεσα σε ένα γλυπτικό σύμπλεγμα από ρίζες που αγκαλιάζει τις εξωτερικές επιφάνειες. Διαθέτει κουζίνα, μπανιέρα, διπλό κρεβάτι και τραπέζι με καρέκλες σε μεξικάνικα μοτίβα και στοιχεία της κουλτούρας των Μάγια. Διαθέτει, επίσης, ένα επιπρόσθετο χώρο στο πατάρι για άλλα δύο άτομα. Όλα τα έπιπλα είναι χειροποίητα από φυσικά και ανακυκλωμένα υλικά.

Το Blue House θυμίζει κάτι από Μαρόκο και Ινδία, λόγω κυρίως των τυρκουάζ χρωμάτων που επικρατούν τόσο στα ψηφιδωτά όσο και στα υπόλοιπα χρηστικά και διακοσμητικά αντικείμενα. Χειροποίητες κατασκευές, έργα τέχνης, φωτογραφίες, μαροκινά και ινδικά υφάσματα συνυπάρχουν στον χώρο, κατάλληλο για διαμονή δύο ατόμων. Το ισόγειο διαθέτει καθιστικό, κουζίνα, τραπέζι για τέσσερα άτομα και μπάνιο. Στον όροφο, βρίσκεται το υπνοδωμάτιο που ανοίγει σε ένα περίτεχνο μπαλκόνι.

Τα σπιτάκια λειτουργούν αυτόνομα και μοιράζονται μια πλατεία καλυμμένη εξ ολοκλήρου με ψηφιδωτά, όπως είναι και άλλες επιφάνειες στον χώρο. Τα ψηφιδωτά φτιάχτηκαν με τη βοήθεια εθελοντών κατόπιν ανοικτής πρόσκλησης, ενώ τις ψηφίδες και τα κεραμικά ο Άνθος Μυριάνθους εξασφάλισε από εργαστήρια και καταστήματα που μόλις ξέσπασε η οικονομική κρίση έκλειναν. Με την ίδια φιλοσοφία προσπάθησε να χρησιμοποιήσει ανακυκλώσιμα υλικά αλλά και υλικά, καθώς και τεχνοτροπίες, ώστε να είναι ζεστά το χειμώνα και δροσερά το καλοκαίρι. Το έργο ξεκίνησε πριν έξι χρόνια με μηδενικό προϋπολογισμό, όπως λέει ο ίδιος ο δημιουργός του, και στόχος είναι να επεκταθεί ώστε να δημιουργηθεί ένας μικρός οικισμός. Η διαμονή επιτρέπεται μόνο σε ενήλικες, αλλά ο χώρος προσφέρεται για εργαστήρια για παιδιά καθώς και καλλιτέχνες με εκδηλώσεις που θα οργανώνονται. «Ήθελα, λέει να δημιουργήσω, κάτι που να μην είναι απλά τέχνη ή απλά κτίρια, αλλά να είναι κάτι που ο κόσμος να το βιώνει, παίρνοντας παράλληλα μαθήματα από τη φύση μέσα στην οποία βρίσκεται».