News

Check out market updates

Εκτός leasing τα ακίνητα

Τράπεζες: Κενά στη νομοθεσία καθιστούν τον θεσμό ανεφάρμοστο.

Δώρον-άδωρο για τα τραπεζικά ιδρύματα και τους καταναλωτές είναι η νομοθεσία για τη χρηματοδοτική μίσθωση (leasing) σε σχέση με τα ακίνητα. Παρόλο που καλύπτονται από τον νόμο, οι τράπεζες δεν χρησιμοποιούν –και ούτε σκοπεύουν να χρησιμοποιήσουν– αυτό το εργαλείο για τα ακίνητα, καθώς διαπιστώνουν ότι υπάρχουν πολλά σημεία που καθιστούν τον θεσμό σε μειονεκτικότερη θέση από την κλασική τραπεζική εργασία τους, τα ενυπόθηκα δάνεια.

Οι τράπεζες βλέπουν πολλούς κινδύνους εάν εφαρμόσουν αυτό το σχέδιο με την παρούσα μορφή του. Ήδη, από κοινού, οι νομικοί σύμβουλοι της Τράπεζα Κύπρου και του Συνεργατισμού μελετούν τη νομοθεσία, ενώ ετοιμάζεται σχετικό υπόμνημα με εισηγήσεις και τροποποιήσεις. Μάλιστα, γίνονται αρκετές επαφές με το υπουργείο Οικονομικών και το Κτηματολόγιο προκειμένου να διασαφηνιστούν και κάποιες ασάφειες που υπάρχουν.

Βασική επιδίωξη των τραπεζών είναι αρχικά όπως αρθούν τέσσερα αντικίνητρα ώστε η χρηματοδοτική μίσθωση στα ακίνητα να λειτουργεί τουλάχιστον όπως τα ενυπόθηκα δάνεια. Αν δεν υπάρξουν κίνητρα, δεν βλέπω πως οι τράπεζες θα θέλουν να σκεφτούν να κάνουν leasing ακίνητης περιουσίας, ανέφερε χαρακτηριστικά στον «Φ» τραπεζικό στέλεχος, προσθέτοντας «γιατί να προσφέρει η τράπεζα leasing ακινήτων εφόσον τα ενυπόθηκα δάνεια διατηρούν πλεονεκτήματα;». Επιπρόσθετα, προκειμένου το leasing να γίνει πιο ελκυστικό επιζητούν όπως καταργηθούν κάποια τέλη (ίσως τα υποθηκευτικά), ενώ οι νομικοί σύμβουλοι βλέπουν τις πρακτικές που ακολουθούνται στο εξωτερικό και μελετούν τρόπους στο πώς θα υιοθετηθούν προκειμένου να γίνει πιο γρήγορη η διαδικασία στην ανάκτηση κάποιου ακίνητου αν δεν πληρώνει ο μισθωτής.

Τα αντικίνητρα για την παροχή leasing σε ακίνητα οι τράπεζες τα εστιάζουν σε τέσσερα σημεία:
● Κατ’ αρχήν ζητούν όπως απαγορεύεται η εκποίηση του εμπράγματος δικαιώματος. Η ανησυχία των τραπεζών έγκειται σε διάφορα πιθανά σενάρια. Για παράδειγμα, εάν ο μισθωτής (που είχε κάνει την αρχική συμφωνία με την τράπεζα) παραδώσει με δικαστικές διαδικασίες το σπίτι σε κάποιον τρίτο, η τράπεζα θα συνεχίσει τη σύμβαση με τον τρίτο, ενώ δεν θα τον έχει εγκρίνει (όπως γίνεται, για παράδειγμα, στη μεταβίβαση).
● Δεύτερο αγκάθι για τις τράπεζες είναι η αστική ευθύνη. Ζητούν όπως αυτή η ευθύνη δεν βαραίνει την τράπεζα, αλλά τον μισθωτή. Δηλαδή, εισηγούνται όπως μπει ξεκάθαρα στη νομοθεσία ότι τις ευθύνες και τους κινδύνους τα επωμίζεται ο μισθωτής, όπως γίνεται στα ενυπόθηκα δάνεια. Για παράδειγμα, αν ένας τρίτος τραυματιστεί στο σπίτι που ζει ο μισθωτής, η ευθύνη να μη βαραίνει την τράπεζα.
● Τρίτο σημείο που ζητούν οι τράπεζες να αλλάξει είναι κάποια φορολογικά ζητήματα. Εισηγούνται όπως οι φόροι ακίνητης ιδιοκτησίας και αποχετευτικά τέλη βαραίνουν τον μισθωτή (που είναι στην ουσία ο ιδιοκτήτης) και όχι την τράπεζα, όπως ακριβώς γίνεται και στα ενυπόθηκα δάνεια.
● Τέταρτον, εάν ο μισθωτής βρει αγοραστή, εισηγούνται όπως αναλαμβάνει ο ίδιος ο μισθωτής να συζητά με το Τμήμα Φορολογίας για τους φορολογικούς συντελεστές και είδος του φόρου που θα φορολογηθεί, ώστε οι διαδικασίες να μην καταλήγουν χρονοβόρες, με τυχόν ενστάσεις.
Της Δήμητρας Λάντου